خنده های تلخ

غم من گم میشود میان خنده های تلخ مانند بوییدن گلی با گرده های تلخ

گم میشود مانند اشکی میان باران یا دعوای کوچکی میان یاران

مانند گریه کودک میان خوشحالی مادر یا که حسادت من میان عشقم به برادر

اما حیف...غم مرا از بدو تولد نفهمیدند گریه ام را در جشن تولد نفهمیدند

اشک هایم را به پای شوق گذاشتنتد برای کادو دادن به من ذوق داشتند

اما دریغ، هدیه ها همه مادی بود ای کاش میان آنهمه کادوی کسی شادی بود

ای کاش هایی که همه تکرار کنان در ذهنم ای کاش و ای کاش های بی امان در ذهنم

«هبوط»